Zamanın birinde güzel mi güzel pembe bir kelebek varmış. Pembe kelebek bahar geldiğinde her sabah güneş doğar

doğmaz kırlara çıkar şarkılar söyleyerek çiçekleri dolaşırmış en çok güneşli havaları severmiş en çok da yağmurdan

korkarmış çünkü yağmur kanatlarını ıslatınca uçamazmış.

Bir gün yine şarkılar söyleyerek çiçekleri dolaşırken aniden gök gürlemiş şimşek çakmış ve yağmur başlamış pembe

kelebek hemen sığınacak bir yer aramaya başlamış tam o anda oradan geçen genç bir adama rastlamış hemen genç

adamın omzuna konmuş ve “beni yağmurdan korur musun lütfen” demiş. Genç adam “tabi ki” demiş ve kelebeği

avuçlarına almış. Genç adam avucundaki kelebeğe bakmış öyle güzelmiş ki içi ısınmış;

“sen neden bu kadar güzelsin” diye sormuş. Kelebek “bilmiyorum ki…” demiş. Pembe kelebeğin sesi müzik

gibiymiş. Gen adam pembe kelebeği o kadar beğenmiş ki ona aşık olmuş. Biraz sonra yağmur durmuş pembe

kelebek genç adama; “beni yağmurdan koruduğun için teşekkürler” demiş. Genç adam: “bir şey değil” demiş.

Kelebek; “artık gitmeliyim” demiş.

Genç adam pembe kelebeğin gitmesini istemiyormuş ama söyleyememiş tam pembe kelebek uçmak üzereyken;

“seni bir daha görebilir miyim” demiş. Pembe kelebek çok sevinmiş çünkü pembe kelebek de genç adama aşık

olmuş. Pembe kelebek gülümseyerek; “yarın yine gelirim aynı yerde bekle beni olur mu” demiş.

Genç adam çok sevinmiş ve bir gün sonra yine aynı yerde pembe kelebeği beklemeye başlamış. Ancak bir gün önce

onları gören yağmur çok kıskanmış ve ertesi günü gökyüzünde beklemeye başlamış.

Pembe kelebek sabah erkenden pembelere bürünmüş süslenmiş kulaklarına bile küçük kelebek küpeler takmış ve

genç adamı görmek için yola koyulmuş yolda onu gören tırtıl; “çok güzelsin. Böyle neşeli neşeli nereye gidiyorsun”

diye sormuş. Pembe kelebek gülümseyere;

“Yalnız adamla buluşmaya gidiyorum” demiş. Tırtıl benden de selam söyle demiş. Pembe kelebek dalga dalga

uçarak yola koyulmuş biraz ileride onu yolda gören rüzgar pembe kelebeğe; “günaydın ama yağmura dikkat et olur

mu” demiş.


Pembe kelebek; “Teşekkür ederim dikkat ederim” demiş. Pembe kelebek gökyüzüne bakmış gökyüzünde küçük bir

bulut varmış nasıl olsa yetişirim diye yoluna devam etmiş genç adamın beklediği yere çok az kalmış. O an birden

bire şimşek çakmış gök gürlemiş ve yağmur başlamış pembe kelebek çaresiz kaçamamış yağmurda ıslanan pembe

kelebek yerlere düşmüş ve yağmur pembe kelebeği alıp götürmüş. Genç adam pembe kelebeğin yağmur sularında

sürüklendiğin

Genç adam üzüntüsünden kahrolmuş günlerce yemek yememiş su içmemiş. Pembe kelebeğe olan aşkı hiç

geçmiyormuş sanki bir gün onu bulacakmış gibi kırlarda çiçek bahçelerinde hep pembe kelebeği aramış. Yüreği öyle

acıyormuş ki yüreğinin acısı göklere kadar çıkıyormuş.


Bir gün gökyüzünden bir ses gelmiş. Pembe kelebeğin sesiymiş. Şöyle diyormuş gökyüzünden gelen ses “Seni

seviyorum artık gelemem ama seni burada ömrümün sonuna kadar bekleyeceğim.”

Pembe kelebeğin sesini duyan genç adam gözyaşlarını tutamamış yaşamdan hiç keyif almayan genç adam yine

yağmurlu bir gün kendini yağmurun sularına bırakmış ve gökyüzüne çıkmış. Gökyüzünde kelebeği karşında gören

genç adam çok sevinmiş kelebeği avuçlarına almış. çok sevinen pembe kelebek genç adama: “biliyor musun seni

çok özledim” demiş. Bu söz tanrı`nın öyle hoşuna gitmiş ki. Tam o anda gökyüzünden bir ses gürlemiş. Tanrı

“AŞKLARI ÖLÜMSÜZ YARATTI"..